Św. Brygida
Urodziła się w Finstad, w Szwecji w 1302 r. w rodzinie arystokratycznej. Jej ojciec,
Birger Persson, był rządcą prowincji Uppland. Już w dzieciństwie została obdarzona mistycznymi
wizjami Chrystusa. W 1316 r. wyszła za mąż za Ulfa Gudmarssona. Urodziła ośmioro dzieci. Wraz z mężem
odbyła wiele pielgrzymek do głównych chrześcijańskich sanktuariów w Europie i Ziemi Świętej.
W uznaniu jej talentu pedagogicznego król Szwecji Magnus II powierzył jej wychowanie swoich dzieci.
Po śmierci męża w 1344 r. z coraz większym poświęceniem oddawała się działalności charytatywnej i modlitwie.
Posłuszna woli Chrystusa, objawionej w mistycznych wizjach, udzielała napomnień ówczesnym monarchom,
aby przywrócili chrześcijański pokój i porządek w Europie. W tym okresie założyła Zakon Najświętszego Zbawiciela.
W 1349 r. udała się do Rzymu, aby zabiegać o powrót papieża z Awinionu i jedność podzielonego Kościoła.
W Wiecznym Mieście pozostała aż do śmierci, która nastąpiła 23 lipca 1373 r. podczas Mszy św. odprawianej w jej pokoju.
Dzieło św.Brygidy kontynuowała jedna z jej córek, Katarzyna, która również była świętą. W 1391 r. Bonifacy IX
kanonizował Brygidę, a w 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy, podkreślając, że święta przez swoje
głębokie zrozumienie tajemnicy Chrystusa i Kościoła przyczyniła się do budowy wspólnoty kościelnej w szczególnie
krytycznym momencie jej dziejów.
|
| |
Św. Rafał Kalinowski
O. Rafał Kalinowski urodził się w Wilnie 1 IX 1835 r. Tam też ukończył szkołę średnią, a następnie studiował
w Mikołajewskiej Akademii Inżynierskiej w Petersburgu, otrzymując tytuł inżyniera i stopień kapitana sztabowego.
W 1863 r. wziął udział w Powstaniu Styczniowym jako naczelnik Wydziału Wojny na Litwie. Aresztowany 24 III
1864 r. i skazany na karę śmierci, został, po zmianie wyroku na 10 lat katorgi, zesłany na Syberię. W roku 1874
odzyskał wolność i podjął obowiązki wychowawcy księcia Augusta Czartoryskiego, później salezjanina i kandydata
na ołtarze. W 1877 r. wstąpił do klasztoru karmelitów bosych w Grazu. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 I 1882 r.
w Czernej k. Krakowa. W 1892 r. założył klasztor w Wadowicach i kilkakrotnie był jego przełożonym. Zasłynął jako
spowiednik i kierownik duchowy. Zmarł w opinii świętości 15 XI 1907 r. w Wadowicach. Pochowany został w Czernej
na cmentarzu klasztornym. Proces beatyfikacyjny, rozpoczęty w 1934 r., ukoronowany został beatyfikacją 22 VI 1983 r.
w Krakowie, a następnie kanonizacją 17 XI 1991 r. w Rzymie. Św. Rafał zrealizował w pełni ideał życia chrześcijańskiego:
najpierw jako człowiek świecki, potem jako kapłan i zakonnik.
|
|
|
